Sawasdee 52

หลายสิ่งหลายอย่างมีสิ่งที่คอยปก
ป้องตัวของตัวมันเอง จากภายนอกที่แข็งแกร่ง
ทนทาน อาจเปลี่ยนไปสู่ความเปราะบางที่อ่อนโยน เสมือนประหนึ่งประตูห้องโถงขนาด
ใหญ่ที่ไม่ได้ถูกล็อคเอาไว้ แต่เชื่อมถึงกัน
และไหลเวียนสลับด้านกันอยู่ตลอดเวลา

แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่ในปลายมุมของทั้ง
สองด้านคืออารมณ์ ความเชื่อ ความศรัทธา
ในสิ่งที่ตัวเองยึดถือ เราปกป้องตัวเองจาก
ความจริง ความจริงในเรื่องที่จะทำให้เรา
สูญเสียและผิดหวัง จนปิดประตูตาย
ต่อต้านความถูกต้อง แบบทองไม่รู้ร้อน
ทั้งที่ในใจก็รู้อยู่เต็มอกว่าไม่ถูก
หรือเราผ่อนปรนได้ต่อสิ่งรอบข้าง
และหันมายอมรับความจริง
เพื่อหาทางออกสักครั้ง

แต่ยังไงเสียความจริงก็ยังเป็นความจริง
ที่จำเป็นต้องแยกแยะให้ออกจากกันว่าดี หรือ ไม่ดี และควรหรือไม่ควรที่จะปกป้อง
เอาไว้ ถ้าเห็นใครทำในสิ่งที่ผิด แม้ว่าจะ
เป็นบุคคลที่เราชื่นชอบก็ตาม อย่างความ
คิดที่ว่า นักการเมืองโกงได้ ยอมรับได้
แต่ต้องพัฒนาประเทศให้ดี เป็นต้น

การให้อภัย กับการให้โอกาสอาจจะเป็น
คนละเรื่องกัน ไม่ได้หมายความว่าเรา
ให้อภัยแต่จะให้โอกาสทุกครั้งเสมอไป
ซึ่งถ้ารู้สำนึกผิดจริงอย่างน้อยโอกาสจะ
วิ่งหาเขาเอง ถ้าเราไม่ได้หยิบยื่นให้
ซึ่งนั่นก็คงต้องพิสูจน์และใช้เวลากันต่อไป
แต่กงจักรมีวันที่จะเป็นดอกบัวได้หรือไม่
เราคงบอกไม่ได้ หรือแท้ที่จริงแล้วก็อาจ
จะไม่มีหนทางเลยแม้แต่สักนิดเดียว
เพราะคนเราเริ่มแยกแยะสิ่งผิด
กับสิ่งถูกจากกันไม่ได้ไปเสียแล้ว

ประสิทธิ์ ลิมปสถิรกิจ
กองบรรณาธิการ CG+
column@cgplusmag.com